Ρέθυμνο 23-04-2012

Ρέθυμνο 23-04-2012

Σοκ προκαλεί στη δημοκρατική πλειοψηφία του Ρεθύμνου η πληροφορία ότι αύριο το πρωί ο ραδιοφωνικός σταθμός Alpha Radio προτίθεται να φιλοξενήσει τον Στέλιο Καρεφυλάκη.

Ο εν λόγω «κύριος» είναι δηλωμένος οπαδός του ναζισμού και με βίαιο παρελθόν. Αυτοαποκαλείται «Περιφεριάρχης Κρήτης» της Χρυσής Αυγής και είναι υποψήφιος στο Ηράκλειο.

Οι νοσταλγοί των εγκλημάτων του Hitler δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην Κρήτη, σε έναν τόπο οπου ο λαός αντιστάθηκε με σθένος στη ναζιστική βαρβαρότητα. Απο την ιστορία γνωρίζουμε οτι οι Ναζί είναι εχθροί της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Σε συνθήκες πόλωσης προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το δημόσιο βήμα για να προβάλουν τις ρατσιστικες, σεξιστικές, και μισσαλόδοξες απόψεις τους. Ο λαός της Κρήτης δεν ξεχνά!

Να αποτρέψουμε με κάθε τρόπο την αναβίωση του ναζιστικού εφιάλτη!

ΑΡ.ΑΝ.

ΑΡ.Α.Σ.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Κ.Ε.Ε.Ρ.Φ.Α.

KΙΝΗΣΗ ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΤΜΟ 

Ν.Α.Ρ.

ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Σ.Ε.Κ.

Γιατί λοιπόν φοβάται τον ρατσισμό; Γιατί διαμαρτύρεται ο Θέμος Αναστασιάδης που τους λέγαμε ρατσιστές;

 

Της Άντας Ψαρρά

«Kαταρχάς δεν θέλει και ρώτημα. Διώξτε τους ΟΛΟΥΣ χωρίς συζήτηση. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων συμφωνεί ότι πρέπει να φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες από παντού. Όχι μόνο από τα κέντρα των πόλεων, αλλά απ’ όλη τη χώρα. Ναι, φυσικά, η βούληση της Πολιτείας εκδηλώθηκε πολύ αργά. Δέκα-δεκαπέντε χρόνια τώρα το φωνάζουμε και μας έλεγαν... ρατσιστές»

Θέμος Αναστασιάδης, Πρώτο Θέμα, 1/4/2012. 

Γιατί διαμαρτύρεται τελικά ο Θ.Α. που τους λέγαμε ρατσιστές; Τον ενοχλεί ο χαρακτηρισμός; Μα το κείμενό του είναι ο ορισμός του ρατσισμού σε όλες τις γλώσσες και σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αν αντί για τη λέξη λαθρομετανάστης βάλεις εβραίος ή μουσουλμάνος ή τραβεστί ή εξαρτημένος ή άστεγος θα έχεις τις διάφορες εκδοχές του ρατσισμού, δηλαδή της μισαλλοδοξίας, του μίσους, της προτροπής σε βία κλπ. Κι όταν λέει «μας λέγανε ρατσιστές» ποιους εννοεί εκτός από αυτόν; Το ΛΑΟΣ, τη Χρυσή Αυγή, και όλους όσους λέγανε αυτά που και σήμερα επαναλαμβάνει ο Θ.Α.; Απλά τώρα έχουν γίνει περισσότεροι. Για παράδειγμα, ενώ ο τότε υπουργός των εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς άνοιξε διάπλατα τις πύλες στους «Βορειοηπειρώτες» Αλβανούς, τώρα θέλει να αδειάσει την Ελλάδα από τους μετανάστες. Άλλο παράδειγμα: Ενώ το ΠΑΣΟΚ και ο κύριος Χρυσοχοίδης αφήνανε κόσμο να έρθει για να δουλέψει φτηνά στα ολυμπιακά έργα, τώρα πήραν τη σκούπα για να κάνουνε τα πογκρόμ εναντίον των μεταναστών. Τρίτο παράδειγμα: Η ταύτιση της λέξης εγκληματικότητα με τη λέξη μετανάστης από τα δελτία των 8, και κυρίως από τα μεσημεριανάδικα, χρειάστηκε χρόνια για να εμπεδωθεί στα μυαλά των πολιτών αυτής της χώρας.

Γιατί λοιπόν ακόμα θεωρεί κακό ο Θ.Α να τον λένε ρατσιστή, αφού έχει ασπαστεί αυτή την ιδεολογία από τότε που με τη μαύρη τρύπα του λέρωνε την τελευταία σελίδα της Ελευθεροτυπίας με «αστεία» για τους Αλβανούς, τους Εβραίους και τις ξανθιές; Το ξέρει όμως ή του διαφεύγει του Θ.Α. και των ομοϊδεατών του ότι η Ελλάδα έχει υπογράψει τη διακήρυξη του ΟΗΕ (1948) για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις αντίστοιχες συνθήκες της ΕΕ αλλά και όλα εκείνα τα ψηφίσματα και τους διεθνείς νόμους για παροχή ασύλου σε πρόσφυγες από χώρες που βρίσκονται σε πόλεμο;

Όταν στη συνέχεια ο Θ.Α. μέσω της εφημερίδας με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία καλεί την αστυνομία να βρίσκεται παντού λέγοντας «Μπάτσοι Παντού και μάλιστα πάνοπλοι», γιατί απορεί που κάποιοι τον λένε φασίστα και του ζητούν να πάει να ζήσει καλύτερα στη Συρία, μια και ο Ασαντ καλύπτει πλήρως αυτή του τη επιθυμία;

Για να σοβαρευτούμε όμως. Ο Θ.Α. μπορεί να είναι κατά τη γνώμη πολλών ένας γραφικός φασίστας-ρατσιστής, οπαδός του γκεμπελισμού, αλλά ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ο υπουργός Υγείας οφείλουν να σέβονται τους νόμους της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, του ΟΗΕ και της ΕΕ. Το ίδιο και οι πολιτικοί αρχηγοί - και όχι μόνο. Τα πογκρόμ με βάση το χρώμα ή την εθνικότητα ή ακόμα και τον τρόπο ντυσίματος απαγορεύονται. Οι μαζικές συλλήψεις χωρίς τέλεση κάποιου αδικήματος είναι αντισυνταγματικές. Αν σήμερα είναι οι μετανάστες και οι εξαρτημένοι, αύριο θα είναι οι φτωχοί και οι άστεγοι. 

Από την άλλη, το να κυκλοφορούν συμμορίες με μαχαίρια και να σφάζουν Πακιστανούς ή Σομαλούς, παραμένοντας αυτές ατιμώρητες και οι πράξεις τους ανεξιχνίαστες είναι περισσότερο απειλητικό από τις «φοβερές αρρώστιες» που θα απειλήσουν την κοινωνία. Στο κάτω-κάτω, οι αρρώστιες αντιμετωπίζονται με φάρμακα και καθαριότητα, ενώ το φονικό δηλητήριο που εμπνέει δεκαοκτάχρονα παιδιά και τα μετατρέπει σε κυνηγούς κεφαλών έχει ήδη φτάσει την ακροδεξιά σε ποσοστά επικίνδυνα για τον πληθυσμό. Συμμορίες που διαπράττουν βίαιες ενέργειες κατά της ζωής και της περιουσίας με ιδεολογικό ορίζοντα το ναζισμό είναι απαγορευμένες στην Ευρώπη από το πολιτικό κοινοβουλευτικό τόξο. Ο μύθος του φασίστα που περνάει τη γιαγιά απέναντι στον Αγ. Παντελεήμονα παραμένει ενεργός μόνο για όσους δεν θέλησαν να δουν ποιοι βρέθηκαν πίσω από εγκληματικές ενέργειες στο πρόσφατο παρελθόν, ποια είναι τα μπαρ που τους ανήκουν και τι είδους προστασία πουλάνε. Συζήτηση με τέτοιους όρους για το μεταναστευτικό, ιδίως όταν αυτό ταυτίζεται σκόπιμα με την εγκληματικότητα, δεν μπορεί να γίνει και να είναι για άλλη μια φορά η Ελλάδα το «μαύρο» επίκεντρο ακόμα και της ρατσιστικής βίας. Ας κρατήσει η σημερινή Ρωσία αυτό το σκήπτρο, και ας ψάξουμε άλλους τρόπους για να αφομοιώσουμε ως κοινωνία, προς όφελος όλων, τους μετανάστες. Ή ας τους δώσουμε ην δυνατότητα να γυρίσουν στην πατρίδα τους ή να πάνε κάπου αλλού, χωρίς προηγουμένως να τους έχουμε υποβάλλει σε βασανιστήρια.

Υπάρχουν ψύχραιμες φωνές ακόμα και στο φιλελεύθερο χώρο που επιβάλλουν διάλογο και αποφάσεις με γνώμονα το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Όσο για τον Θ.Α. που θέλει μπάτσους παντού, ας του δώσει ένα-δυο αστυνομικούς ο υπουργός για να ησυχάσει ή ας του παραχωρήσει έστω μια μεραρχία χρυσαυγιτών ο σύντροφός του Νίκος Μιχαλολιάκος. 

Πηγή

Μετανάστες, οι Εβραίοι της μνημονιακής εποχής!

Οι θύτες του «ελληνικού εγκλήματος» προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τα πιο μεγάλα θύματα των πράξεων τους 

Του Γιάννη Αλμπάνη

Αν κάποιος είχε αμφιβολίες για το κατά πόσο η μνημονιακή εποχή μας έχει αναλογίες με το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, παρακολουθώντας το δελτίο ειδήσεων του Μέγκα το βράδυ της 26ης Μαρτίου, σίγουρα θα άλλαζε άποψη. Η παρουσίαση της ανακοίνωσης για τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών έγινε με τους όρους του κλασικού φασισμού. Οι μετανάστες σταθερά συσχετίζονταν με τις χωματερές, οι δε αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έβρισκαν την αναλογία τους στα τοπικά κινήματα ενάντια στην εγκατάσταση ΧΥΤΑ. Οι μετανάστες που ζουν στο κέντρο της Αθήνας παρουσιάστηκαν «σαν υγειονομική βόμβα που απειλεί την υγεία μας», καθώς και σαν φορείς (εννοείται) της εγκληματικότητας. Η συνάφεια με τον τρόπο που αντιμετώπιζαν οι ναζί τους Εβραίους είναι προφανής: άνθρωποι-σκουπίδια που στην πραγματικότητα έχουν εκπέσει της ανθρώπινης ιδιότητας, μολυσματικές εστίες που απειλούν την καθαρότητα και την υγεία του εθνικού σώματος, στυγεροί εγκληματίες που ληστεύουν τους φιλήσυχους γηγενείς εργαζόμενους. Σήμερα, ξέρουμε από την ιστορική εξέλιξη, ότι η απανθρωποποίηση των Εβραίων αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την εξόντωση τους.

Μια κρατική πολιτική

Θα ήταν ευχής έργο η παρουσίαση του καναλιού για την οποία μόλις έγινε λόγος, να συνιστούσε μια από τις γνωστές φασίζουσες υπερβολές στις οποίες μας έχει συνηθίσει η τηλεόραση της διαπλοκής. Δυστυχώς, οι «έγκριτοι δημοσιογράφοι» των 8:00 κινήθηκαν στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος με τις δηλώσεις που έκανε ο υπουργός καταστολής Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, αναγγέλλοντας την ίδρυση των στρατοπέδων. Με το γνωστό του ύφος, υβρίδιο μάνατζερ πολυεθνικής και επιθεωρητή Κάλαχαν, ο Χρυσοχοϊδης δήλωσε: «Παρουσίασα επίσης, στους κ. Περιφερειάρχες και στους Δημάρχους, τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσουν αυτά τα κέντρα φιλοξενίας. Καθώς και ότι αυτή τη στιγμή, η χώρα αντιμετωπίζει ένα τεράστιο ζήτημα δημόσιας υγείας. Υπάρχει μία «βόμβα» δημόσιας υγείας. Χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται παρανόμως σε επιχειρήσεις εστίασης, παραγωγής τροφίμων και αυτή τη στιγμή αυτό που προέχει είναι να προστατεύσουμε μεταξύ των άλλων και τη δημόσια υγεία. Εκεί, λοιπόν, στους χώρους αυτούς που θα δημιουργηθούν θα υπάρχουν υποδομές υγείας προκειμένου αυτοί οι άνθρωποι να αντιμετωπίσουν τα όποια προβλήματα με τρόπο αποτελεσματικό έτσι ώστε να επιστρέψουν στις πατρίδες τους υγιείς και να μη μεταδίδουν και εκεί τα νοσήματα τα οποία έχουν εδώ για λόγους που έχουν να κάνουν με τον τρόπο διαβίωσής τους.» Και στη συνέχεια: «Κάνω έκκληση στις τοπικές κοινωνίες, στους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης, στους κ. Περιφερειάρχες. Τους καλώ όλους να συνεργαστούμε και να δουλέψουμε μαζί για να δώσουμε απάντηση στην αγωνία των πολιτών για ασφάλεια, για δημόσια υγεία, για κοινωνική ειρήνη και κοινωνική συνοχή. Δεν μπορούμε να το υποστούμε αυτό άλλο. Επομένως, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μιντιακές υπερβολές, αλλά με μια κεντρικά σχεδιασμένη κρατική πολιτική.

Αποδιοπομπαίοι τράγοι

Στη δεύτερη αποστροφή των δηλώσεων Χρυσοχοϊδη μπορεί εύκολα να ανιχνεύσει τις πολιτικές-προεκλογικές σκοπιμότητες της αιφνίδιας ανακοίνωσης για τα στρατόπεδα, λίγες ημέρες μετά την αλλαγή ηγεσία στο Υπουργείο Καταστολής. Το μνημονιακό μπλοκ επιχειρεί να αλλάξει την ατζέντα εν όψει εκλογών, στρέφοντας το ενδιαφέρον από το αδιέξοδο της ακολουθούμενης πολιτικής προς την υστερία για το μεταναστευτικό. Δεν είναι το Μνημόνιο που ευθύνεται για την απώλεια της «ασφάλειας», την επιδείνωσης της «δημόσιας υγείας», τη διασάλευση της «κοινωνικής ειρήνης» και τη διάρρηξη της «κοινωνικής συνοχής», αλλά οι μετανάστες. Δεν είναι οι μνημονιακές πολιτικές κυβέρνησης, τρόικας κι εργοδοσίας που έχουν ρίξει την κοινωνία στη μιζέρια, αλλά οι ξένοι εργάτες που είτε έρχονται στην Ελλάδα για το μεροκάματο είτε περνάνε από τη χώρα με κατεύθυνση την Ευρώπη. Δεν είναι το αστικό πολιτικό προσωπικό, δηλαδή ο Χρυσοχοΐδης και οι συνεργάτες του, που οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή, αλλά όσοι είναι τελείως αμέτοχοι των μεγάλων πολιτικών αποφάσεων και υφίστανται την πιο άγρια εκμετάλλευση. Οι θύτες του «ελληνικού εγκλήματος» προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τα πιο μεγάλα θύματα των πράξεων τους. Θέλουν να μετατρέψουν τους μετανάστες στους αποδιοπομπαίους τράγους της κοινωνικής κρίσης, στους αποδέκτες της γενικευμένης οργής για την εξαθλίωση. Στρέφοντας τους φτωχούς ενάντια σε αυτούς που είναι ακόμα πιο φτωχοί, οι πλούσιοι μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι –και οι παρελάσεις να διεξάγονται ομαλώς… Στο σημείο αυτό, δηλαδή στη μετατροπή των μεταναστών σε αποδιοπομπαίους τράγους, ανιχνεύεται η δεύτερη αναλογία με τους Εβραίους της Βαϊμάρης. Και τότε δεν ήταν οι καπιταλιστές που ευθύνονταν για την άγρια εκμετάλλευση και την απέραντη φτώχεια, δεν ήταν οι εγγενείς αντιφάσεις του καπιταλισμού στις οποίες οφείλονταν η κρίση και η έκρηξη της ανεργίας. Όχι, ήταν οι Εβραίοι που είχαν μαχαιρώσει πισώπλατα το γερμανικό στρατό στον Μεγάλο Πόλεμο και συνέχιζαν να απομυζούν την ικμάδα του έθνους. Κι εδώ, η ιστορική εξέλιξη δεν αφήνει χώρο για παρανοήσεις: τα πογκρόμ και η θεσμοθέτηση των διακρίσεων οδήγησαν σε ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση του συνόλου των εργαζομένων κι εντέλει στην καταστροφή του πολέμου.

Φυλάκιση χωρίς έγκλημα

Ο Χρυσοχοΐδης, ο Σαμαράς και οι «έγκριτοι δημοσιογράφοι» θέλουν να φυλακίσουν χιλιάδες μετανάστες όχι γιατί έχουν διαπράξει κάποια παρανομία, αλλά με βάση ακριβώς την ιδιότητά τους ως μετανάστες. Η παράνομη είσοδος σε μια χώρα είναι μια διοικητική παράβαση, πταισματικού χαρακτήρα, που σε καμιά περίπτωση δεν προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών. Δεν υπάρχει εύλογη αντιστοιχία ανάμεσα σε αυτήν την παράβαση και την πολύμηνη κράτηση που προβλέπεται στα στρατόπεδα. Ο εγκλεισμός του μετανάστη λαμβάνει χώρα εξαιτίας σκοπιμοτήτων εξωτερικών των δικών του πράξεων, δηλαδή χάριν της γενικής αποτροπής της μετανάστευσης, καθώς και μιας νεφελώδους «προστασίας» της κοινωνικής ειρήνης και της δημόσια υγείας. Ένας ολόκληρος πληθυσμός τίθεται εκτός της προστασίας τους νόμου, γίνεται αυτομάτως αντικείμενο καταστολής και κολασμού –και ξανά ο νους μας στους Εβραίους του Ράιχ…

Αριστερή πολιτική

Λόγω της κρίσης, η Ελλάδα έχει πάψει πλέον να είναι τόπος υποδοχής μεταναστών. Όσοι φτάνουν εδώ, έχουν τελικό προορισμό τη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη. Επιπλέον, είναι πάρα πολλοί οι μετανάστες που εγκαταλείπουν τη χώρα ύστερα από χρόνια σκληρής δουλειάς. Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά έξαρση μετανάστευσης προς την Ελλάδα. Αυτό που όντως συμβαίνει είναι ότι έχουμε μια πρωτοφανή έξαρση της φτώχειας και της εξαθλίωση (ελέω Μνημονίου), με ταυτόχρονη παντελή απουσία οποιασδήποτε μέριμνας για όσους περιθωριοποιούνται –είτε αυτοί είναι ντόπιοι είτε μετανάστες. Οι καταστάσεις εξαθλίωσης στο κέντρο της Αθήνας δεν οφείλονται στη μετανάστευση, αλλά στη διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών, στο ότι χιλιάδες άνθρωποι (ντόπιοι και μετανάστες) δεν έχουν ένα πιάτο φαΐ και στέγη για το βράδυ. Το δεύτερο πράγμα που συμβαίνει, είναι ότι οι έλεγχοι και τα μπλόκα στα δυτικά σύνορα της χώρας καθυστερούν (χωρίς βέβαια τελικά να αποτρέπουν) τη διέλευση των μεταναστών. Κατά συνέπεια, η τράνζιτ παραμονή στην Ελλάδα επιμηκύνεται, σε καθεστώς μάλιστα απουσίας οποιασδήποτε μέριμνας. Σε αυτά τα δύο σημεία, δηλαδή την κοινωνική πρόνοια και τη συνθήκη Δουβλίνο 2, η Αριστερά μπορεί να πει πολλά πράγματα, και μάλιστα ωραία, πολιτικότατα και πιασάρικα. Πριν φτάσουμε όμως σε αυτά τα ωραία και πολιτικά, θα πρέπει να θυμόμαστε πάντοτε τις δύο ιδεολογικές αφετηρίες της Αριστεράς (γιατί οτιδήποτε άλλο δεν είναι Αριστερά). Πρώτον, με το φασισμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης δεν διαπραγματευόμαστε, τον πολεμάμε με όλες μας τις δυνάμεις. Εξήντα χρόνια μετά τη Μακρόνησο δεν επιτρέπεται να ανεχτούμε την αναβίωση του εφιάλτη. Δεύτερον, θεωρούμε τους μετανάστες αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης. Δεν τους αντιμετωπίζουμε με συμπάθεια, αλλά είμαστε σύντροφοι και συναγωνιστές τους. Γιατί εμείς οι αριστεροί είμαστε μ’ εκείνο το ουρανόμηκες «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!». Με αυτό είμαστε εμείς, χωρίς μα και αλλά. Η αναγκαία πολιτική έπεται.

Για όσους θέλουν να ψάξουν το θέμα των στρατοπέδων, τα βιβλία του Τζόρτσιο Αγκάμπεν Homo Sacer και Κατάσταση Εξαίρεσης μπορεί να φανούν πολύ χρήσιμα.

Πηγή

Έλληνας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Του Δημήτρη Κυριαζή

Βρισκόμαστε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2004. Στον τελικό του τζούντο ο Έλληνας αθλητής Ηλίας Ηλιάδης -κατά κόσμον Τζορτζίλ Ζβιανταουρί- μόλις έχει επικρατήσει με ιπόν του Ουκρανού αντιπάλου του Ρόμαν Γκόντιουκ. Στις δηλώσεις του, λίγο μετά την απονομή του χρυσού μεταλλίου, μπροστά στον εκστασιασμένο δημοσιόγραφο της κρατικής τηλεόρασης ο νεαρός Ηλιάδης παλεύει να εκφέρει δυο σωστές κουβέντες στην ελληνική. Ο γεννημένος στη Γεωργία Έλληνας αθλητής συνέχισε στα επόμενα χρόνια την λαμπρή του καριέρα στον αθλητισμό και έφτασε να είναι σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

Λίγους μήνες πριν το θρίαμβο του Ηλιάδη ο Οδυσσέας Τσενάι παραιτήθηκε (για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια) του δικαιώματός του να είναι σημαιοφόρος του σχολείου του στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου ικανοποιώντας την τοπική κοινωνία και τους συμμαθητές του, οι οποίοι τερμάτισαν τη κατάληψη του Λυκείου Νέας Μηχανιώνας και επέστρεψαν στα μαθήματά τους. Και μαζί με αυτούς και ο Τσενάι, ο οποίος αρίστευσε και στις πανελλήνιες, κέρδισε υποτροφία και έφυγε για σπουδές σε φημισμένα πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

Ο Ηλιάδης και ο Τσενάι ήρθαν στην Ελλάδα περίπου στην ίδια ηλικία. 13 χρονών ο πρώτος, 12 χρονών ο δεύτερος. Εμείς, ως ελληνική κοινωνία, πανηγυρίσαμε την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από τον «Έλληνα» αθλητή, ενώ λίγους μήνες νωρίτερα απαγορεύσαμε να σηκώσει τη σημαία ο -αριστούχος- Αλβανός... Ποιόν θεωρεί Έλληνα μια συγκεκριμένη κοινωνία σε μια συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία σηκώνει μεγάλη κουβέντα, όπου ο καθένας μπορεί να πει το μακρύ και το κοντότου. Τα πράγματα σοβαρεύουν όταν μιλάμε για την κρατική πολιτική απέναντι στο ζήτημα του ποιος μπορεί να είναι Έλληνας πολίτης.

Ο Δημήτρης Χριστόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο βιβλίο του «Ποιος είναι Έλληνας πολίτης;» ασχολείται με αυτό ακριβώς το θέμα, καταγράφοντας όλες τις διακυμάνσεις της κρατικής πολιτικής στο καθεστώς της ιθαγένειας από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις αρχές του 21ου αιώνα. Με την ίδρυση του ελληνικού κράτους και ως τη Μικρασιατική Καταστροφή η εθνική πολιτική στο καθεστώς της ιθαγένειας χαρακτηριζόταν ως «εξωστρεφής» και προσπαθούσε να συμπεριλάβει όσο το δυνατόν περισσότερους στην ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Η αντίληψη που επικρατούσε εκείνη την περίοδο ήταν ότι «Έλληνας γίνεσαι». Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, όταν και τα σύνορα της Ελλάδας έπαιρναν σιγά-σιγά τη σημερινή τους μορφή, η μέριμνα μετατοπίστηκε στο «να κάνουμε καλούς πολίτες» και όχι «να φτιάξουμε Έλληνες». Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 με την πτώση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και την είσοδο στη χώρα μας ομογενών της πρώην ΕΣΣΔ και Αλβανίας αρχίζει να αμφισβητείται η κυρίαρχη –ως τότε- αντίληψη του «Έλληνας γεννιέσαι». Αρχίζουν να λειτουργούν δύο μέτρα και δύο σταθμά και ο όρος «ελληνοποίηση» εισάγεται για πρώτη φορά στο δημόσιο λόγο.

Κάπως έτσι φτάνουμε στο 2010 όταν η κυβέρνηση ΓΑΠ θέτει το ερώτημα «ποιος μπορεί να θεωρείται Έλληνας πολίτης;» και ψηφίζει τον περιβόητο νόμο 3818/2010 ο οποίος προβλέπει: αυτόματη κτήση της ιθαγένειας για τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, εφ’ όσον ο ένας από τους γονείς ήταν επίσης γεννημένος στην Ελλάδα και κατοικεί σε αυτήν, απόκτηση ιθαγένειας από παιδιά μεταναστών μετά από αίτησή τους και εφόσον οι γονείς τους διέμεναν επί πενταετία στην Ελλάδα και τέλος, για τα παιδιά που έχουν γεννηθεί σε χώρες του εξωτερικού και ακολούθησαν τους γονείς τους στην Ελλάδα, προϋπόθεση για την απόκτηση ιθαγένειας είναι η επιτυχής παρακολούθηση τουλάχιστον έξι τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα.

Η Νέα Δημοκρατία (και φυσικά το ΛΑ.Ο.Σ.) ήταν και είναι αντίθετη στο νόμο και έχει δεσμευτεί ότι θα τον αλλάξει όταν βγει κυβέρνηση. Εντύπωση όμως προκάλεσε και η εναντίωση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το Δ’ τμήμα του οποίου με την απόφαση 350/2011 στηριγμένη στη διάκριση έθνους-λαού, γνωμοδότησε ότι το «δίκαιο του αίματος» είναι συνταγματική αρχή, αμφισβήτησε το δικαίωμα συμμετοχής αλλοδαπού στις δημοτικές εκλογές, ενώ θεώρησε ότι τα πέντε έτη παραμονής των γονέων και τα έξι χρόνια φοίτησης στο σχολείο δεν αποτελούν επαρκή κριτήρια για την απόκτηση ιθαγένειας. Ο Δημήτρης Χριστόπουλος στην κατακλείδα του βιβλίου του τονίζει ότι το ελληνικό Σύνταγμα αφήνει στον νομοθέτη να ορίσει τα προσόντα του «Έλληνα πολίτη» και ότι το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο οφείλει να σεβαστεί τη συνταγματική επιταγή που υπαγορεύει ότι «Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος» (δηλαδή το άρθρο 3 του νέου νόμου), όσο αν διαφωνεί ή συμφωνεί με το περιεχόμενο του άρθρου.

Αυτά για την κρατική πολιτική και τη νομική διευθέτηση του ζητήματος της ιθαγένειας. Εμείς ως κοινωνία των πολιτών πρέπει κάποια στιγμή να δώσουμε ένα τέλος στην απίστευτη υποκρισία του να πανηγυρίζουμε και να θεωρούμε «δικούς μας», ανθρώπους -που καλώς ή κακώς- δεν έχουν σχέση με την Ελλάδα. Όσες ερωτήσεις και να κάνουν στην Jennifer Aniston, δεν πρόκειται να μας πει τίποτα για την Ελλάδα, γιατί η κοπέλα δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με το θέμα. Άντε το πολύ-πολύ να εκμαιεύσουμε ένα “yassou ti kanis”. Η μετανάστευση των «δικών μας» αντιμετωπίζεται ως δικαίωμα και οι ομογενείς μας μπορούν και «κληροδοτούν» την ιθαγένεια στα τέκνα τους τα οποία πολλές φορές όχι μόνο δεν έχουν «ελληνική συνείδηση», αλλά δεν ξέρουν καν πού πέφτει η Ελλάδα. Ενώ παιδιά που γεννιούνται εδώ και φοιτούν κανονικά στα σχολεία και πανεπιστήμια θα πρέπει να βγάζουν πράσινες κάρτες για να δουλέψουν. Και ο Χολέβας θα παίζει στην Εθνική.

Πηγή

Ανοιχτό κάλεσμα Συντονιστικού Αντιρατσιστικών Οργανώσεων Ρεθύμνου - Δελτίο Τύπου

Η κυβέρνηση του μνημονίου και των τραπεζιτών στο αποκορύφωμα της επίθεσης τους ενάντια στο κόσμο της εργασίας και των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, εξαγγέλει τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης σε ολόκληρη τη χώρα με συνολικό κόστος τουλάχιστον 250 εκατομμυρίων ευρώ.

Πιο συγκεκριμμένα, μετά και τη ψήφιση του 2ου Μνημονίου και τη περαιτέρω καταστρατήγηση βασικών κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, όπως είναι η υγεία και η παιδεία, έρχεται η σειρά του μεταναστευτικού ζητήματος. Η κυβέρνηση επιλέγει να στοχοποιήσει τους μετανάστες με σκοπό να καταστείλει και να διασπάσει τους εργατικούς αγώνες και κατα συνέπεια να υλοποιήσει μια σειρά πολτικών επιλογών για τη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των μετανστών.

Έτσι, η επιλογή της κυβέρνησης για  την επανενεργοποίηση των εργασιών για τη κατασκευή του φράχτη στον Έβρο, σε συνδυασμό με τη δημιουργία τριών ανά περιφέρεια στρατοπέδων συγκέντρωσης, σηματοδοτεί μια ακόμη πιο αντιδημοκρατική αντιμετώπιση των κοινωνικοπολιτικών ζητημάτων, θυμίζοντας τα φριχτά γεγονότα που σημάδεψαν τη δεκαετία του '30.

Καλούμε λοιπόν όλους τους πολίτες και του φορείς του Ρεθύμνου σε συντονισμό της δράσης τους ενάντια στη δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης στο νομό Ρεθύμνου, αλλά και ευρύτερα στη Περιφέρεια Κρήτης, τη Τετάρτη 4 Απρίλη στις 6 μ.μ. στο Στέκι Πολιτιστικών Ομάδων Πανεπιστημίου Κρήτης (Νικηφόρου Φωκά 82).

                 ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΚΑΝΕΝΑ ΠΙΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΞΑΝΑ!

Συντονιστικό Αντιρατσιστικών Οργανώσεων Ρεθύμνου

Συνελήφθη σε «σκούπα» της ΕΛΑΣ ο Ν. Μιχαλολιάκος!

 

Οι πληροφορίες πέρι ύπαρξης εντολής «οτιδήποτε σε μελαμψό το πιάνετε» από τη ΓΑΔΑ αναφορικά με τις επιχειρήσεις που διεξάγονται με στόχο τη σύλληψη μεταναστών που βρίσκονται παράνομα στη χώρα, επιβεβαιώθηκαν με παράδοξο τρόπο χτες το απόγευμα, όταν ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής», Νίκος Μιχαλολιάκος, προσήχθη για έλεγχο στα πλαίσια επιχείρησης «σκούπα» που λάμβανε χώρα στο κέντρο της Αθήνας, αφού δεν κουβαλούσε μαζί του χαρτιά που αποδείκνυαν την ταυτότητά του. Το λάθος των αστυνομικών έγινε αντιληπτό μόνο μετά τη μεταφορά του στο τμήμα, όταν αναγνωρίστηκε από μέλη της εθνικιστικής οργάνωσης που έτυχε να εργάζονται στις Μονάδες Αποκατάστασης της Τάξης. Σε ανεπίσημη ενημέρωση σχετικά με το περιστατικό, πηγή της αστυνομίας δήλωσε ότι λογω των φυσικών χαρακτηριστικών και ιδιαίτερα της εξαιρετικά σκουρόχρωμης επιδερμίδας του «φύρερ» της «Χρυσής Αυγής», δεν έγινε αντιληπτό στους νέους αστυνομικούς που διεξήγαγαν τον έλεγχο ότι αποτελούσε μέλος της Iνδοευρωπαϊκής φυλής. Μέχρι στιγμής, η εθνικιστική οργάνωση που προπαγανδίζει τη φυλετική καθαρότητα των Ελλήνων και τη συγκρότηση ένοπλων «ταγμάτων εφόδου» που θα εκκαθαρίζουν γειτονιές από αλλόφυλους, δεν έχει προβεί σε καμία ανακοίνωση γύρω από το περιστατικό.