Tρεις λαθρομετανάστες έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας στην Αμυγδαλέζα!

Δείτε το σχετικό βίντεο.

Ο ένας λαθρομετανάστης χαρακώθηκε, ο άλλος κατάπιε σαμπουάν και ο τρίτος προσπάθησε να κόψει το λαιμό του με ένα γυαλί. Τις σοβαρές καταγγελίες έκαναν σήμερα μέλη της ΚΕΕΡΦΑ οι οποίοι έκαναν λόγο για άθλιες συνθήκες κράτησης όχι μόνο στην Αμυγδαλέζα, αλλά σε όλα τα κέντρα κράτησης. Εδωσαν στη δημοσιότητα και ηχητικό ντοκουμέντο. 

Από το πρωί το Σαββάτου, 6 Απρίλη 2013, εκατοντάδες μετανάστες που κρατούνται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αμυγδαλέζα ξεκίνησαν απεργία πείνας, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την οργή τους τόσο για τις συνθήκες κράτησης όσο και για την παράταση του χρόνου φυλάκισής τους για 10-11 μέχρι και 18 μήνες. 

Το Σάββατο τρεις από αυτούς αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν. Ο ένας σπάζοντας ένα γυαλί, ο άλλος χαρακώνοντας τον εαυτό του και ο τρίτος καταπίνοντας ένα μπουκάλι με σαμπουάν. Η απεργία πείνας απλώθηκε μέσα σε ένα 24ωρο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη την Ελλάδα με τη συμμετοχή περίπου 1.800 κρατουμένων. 

Αυτά κατήγγειλε σε σημερινή συνέντευξη τύπου η ΚΕΕΡΦΑ και η Επιτροπή Αλληλεγγύης που συγκροτήθηκε αμέσως μετά την έναρξη της απεργίας πείνας ενώ έδωσε στη δημοσιότητα και ηχητικό ντοκουμέντο από το κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας.

"Τους τελευταίους 3-4 μήνες έχουν γίνει δεκάδες απόπειρες αυτοκτονίας μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης", είπε ο Τζαβέντ Ασλάμ, ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας στην Ελλάδα. 

"Ανάμεσα σε αυτούς που κάνουν απεργία πείνας είναι και πρόσφυγες κατατρεγμένοι από τους πολέμους", δήλωσε ο Ρεζά Γκολαμί από την Αφγανική Κοινότητα στην Ελλάδα.

Πηγή: newsit.gr

Σχετικά με την κανονικότητα των στρατοπέδων συγκέντρωσης στην περίοδο της κρίσης του καπιταλισμού!

Οι πρώτες φωτογραφίες από την Αμυγδαλέζα, με τους έγκλειστους μετανάστες πίσω από τα συρματοπλέγματα, αποτυπώνουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη νέα πραγματικότητα που έχει ήδη διαμορφωθεί. Τηρουμένων των αναλογιών και αν αφαιρέσει κανείς τις πορτοκαλιές στολές, οι φωτογραφίες αυτές δεν απέχουν πολύ, ως εικόνα, από τις αντίστοιχες από το ‘μακρινό’ Γκουαντάναμο και από όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού σ΄ όλο τον κόσμο, που μέχρι τώρα, τις τελευταίες δεκαετίες, ήταν γνωστά σ΄ αυτή τη χώρα απλώς ως ‘ειδήσεις’ και φωτογραφίες από ‘κάπου αλλού’. Αυτό το ‘αλλού’ τώρα είναι ‘εδώ’.

Η Αμυγδαλέζα, το πρώτο από τα δεκάδες στρατόπεδα που ετοιμάζονται για τους μετανάστες και τους διαφόρων ειδών ανεπιθύμητους αυτού του κοινωνικού συστήματος, δείχνει ότι το στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν είναι κάτι που ανήκει στην ιστορία, μια ανωμαλία ενός μακρινού παρελθόντος, αλλά, όπως λέει ο Giorgio Agamben, «η κρυφή μήτρα και νόμος του πολιτικού χώρου εντός του οποίου εξακολουθούμε να ζούμε… την οποία πρέπει να μάθουμε ν΄ αναγνωρίζουμε διαμέσου όλων των μεταμορφώσεών της, στις ‘zones d’ attente’ των αεροδρομίων μας, όπως και σε ορισμένες περιφέρειες των πόλεών μας».

Εχουμε να κάνουμε μ΄ ένα συστατικό στοιχείο του καπιταλισμού, ήδη από τον 19ου αιώνα, που πήρε εκρηκτικές διαστάσεις στη χιτλερική Γερμανία στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ως εργαλείο μιας πρωτοφανούς στην ιστορία συστηματικής γενοκτονίας και που, πλέον, αποτελεί κυρίαρχη μορφή της ύπαρξής του. Με την επέκταση, δηλαδή, παγκοσμίως, σε όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού μιας ‘κατάστασης εξαίρεσης’, αναστολής, δηλαδή, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του όποιου Δικαίου, έτσι ώστε να τίθενται ‘υπό φύλαξη’ άτομα ανεξαρτήτως οποιασδήποτε ‘επιλήψιμης διαγωγής’, αποκλειστικά και μόνο για ν΄ αποτραπεί ένας ‘κίνδυνος για την ασφάλεια του κράτους’-ένας κίνδυνος που τον προσδιορίζει ως τέτοιο ο εκάστοτε κυρίαρχος.

Μέσα σ΄ αυτή την εποχή της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αυτής που περιγράφεται ως η κατ΄ εξοχήν ιστορική περίοδος της ‘ελεύθερης, διαμέσου των όποιων συνόρων, κίνησης και κυκλοφορίας κεφαλαίων, αγαθών, πληροφοριών και ανθρώπων’, κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι, τα εκατομμύρια των ‘απόκληρων της παγκοσμιοποίησης’, οφείλουν (ως αποτέλεσμα ακριβώς της λειτουργίας αυτής της ‘ελευθερίας κίνησης του κεφαλαίου’) να ‘παραμένουν στη θέση τους’, ή, η όποια μετακίνησή τους, να γίνεται υπό όρους. Είναι η κίνηση, αυτό το εγγενές γνώρισμα της ανθρώπινης ύπαρξης, και όχι η ακινησία, που κατασκευάζεται ως κίνδυνος και αντιμετωπίζεται ως απειλή για την κανονικότητα της κατεστημένης Κοινωνικής Τάξης, καθώς «αποσταθεροποιεί την όποια προβλέψιμη σχέση ανάμεσα στην ταυτότητα, στην κοινότητα και στον τόπο». Είναι ο πρόσφυγας και ο μετανάστης που ενσαρκώνουν αυτή την διάρρηξη και αποδόμηση της σχέσης μεταξύ τους, των θεμελιωδών κατηγοριών του έθνους- κράτους (έδαφος, τάξη και γέννηση, σύμφωνα με τον Agamben), θέτοντας στην ημερήσια διάταξη τις νέες μορφές της βιοπολιτικής της εξουσίας, που ως κύρια αποστολή έχουν, μεταξύ άλλων, την ρύθμιση και τον έλεγχο της μετακίνησης διαμέσου των συνόρων και, εν γένει, της όποιας κίνησης εκτός ‘ασφαλούς’ πρόβλεψης και προδιαγραφών, αλλά, επίσης, και όλων των ‘ενδιάμεσων τόπων’ και ταυτοτήτων που αυτή προκαλεί. Συστατικό στοιχείο αυτής της νέας βιοπολιτικής είναι η αντιμετώπιση όλων αυτών των ‘εκτός τόπου’, μέσα σε ‘ενδιάμεσους τόπους’ (οι προαναφερθείσες ζώνες αναμονής στα αεροδρόμια, γήπεδα, διαφόρων ειδών ‘κέντρα κράτησης’ ή ‘υποδοχής’ κοκ) διαμέσου της κυριαρχίας του Νόμου, που συνίσταται ακριβώς στην άρση της όποιας εφαρμογής των προβλέψεων του Νόμου για θεμελιώδη δικαιώματα και τα ονομαζόμενα ‘δικαιώματα του πολίτη’ – μέσα, δηλαδή, από μια ‘κατάσταση εξαίρεσης’.

Όπως στο παρελθόν, έτσι και σήμερα (πολύ περισσότερο σήμερα, σ΄ αυτή την χωρίς προηγούμενο κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού), η ‘κατάσταση εξαίρεσης’ παύει σύντομα να έχει ένα προσωρινό χαρακτήρα, ν΄ αναφέρεται, δηλαδή, σ΄ αυτή ή την άλλη προσωρινή και εξωτερική κατάσταση και γίνεται τρόπος ύπαρξης του συστήματος, ταυτίζεται με τον κανόνα.«Tο στρατόπεδο, όπως λέει ο Agamben, είναι ο χώρος που ανοίγεται όταν η κατάσταση εξαίρεσης αρχίζει να καθίσταται ο κανόνας». Η πρόσκαιρη αναστολή του Δικαίου, με την επίκληση ενός εξωτερικού κινδύνου, «αποκτά τώρα μια μόνιμη χωρική δομή, η οποία, όμως, ως τέτοια παραμένει σταθερά εκτός κανονικής τάξης». Κοινωνική Τάξη γίνεται, πλέον, η ίδια η κατάσταση εξαίρεσης.

Το στρατόπεδο είναι, λοιπόν, η χωρική δομή όπου η ‘κατάσταση εξαίρεσης’ ενσαρκώνεται ως κανονικότητα. Στρατόπεδο έχουμε μπροστά μας είτε πρόκειται για την Αμυγδαλέζα, είτε για τους χώρους περιορισμού και διαχείρισης των τοξικομανών, είτε για την πέραν των όποιων θεμελιωδών δικαιωμάτων διαχείριση οποιασδήποτε ομάδας του πληθυσμού και ανεξαρτήτως του πόσο σοβαρά είναι, ανάλογα με τη συγκυρία και τους συσχετισμούς, τα εγκλήματα που διαπράττονται (ενάντια σ΄ αυτές που έχουν προσδιοριστεί από την κυρίαρχη εξουσία ως ‘ζωές ανάξιες να ζουν’) από τον, υπό την όποια μετεκλογική σύνθεση, εντεταλμένο πολιτικό σχηματισμό της εξουσίας για την εφαρμογή του μνημονίου. Για στρατόπεδο πρόκειται όποια και αν είναι η ονομασία (‘κέντρα κράτησης’, ή ‘υποδοχής’ κοκ) και όποια κι΄ αν είναι η ιδιαιτερότητα μιας τέτοιας χωρικής δομής, εντός της οποίας ‘όλα είναι δυνατά’ να γίνουν πάνω στη ‘γυμνή ζωή’, στον στερημένο από κάθε δικαίωμα άνθρωπο.

Είναι χαρακτηριστικά για την ιστορική συνέχεια της στρατοπεδικής αντιμετώπισης των κοινωνικών αντιφάσεων και της ταξικής πάλης σ΄ αυτή τη χώρα, τα επιχειρήματα που κινητοποίησε ο Χρυσοχοϊδης και όλο το μνημονιακό σύμπλεγμα της εξουσίας (ΝΔ κλπ) για να πείσουν τις τοπικές κοινωνίες σε διάφορες περιοχές προκειμένου ν΄ αποδεχτούν την δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών στους κόλπους τους. «Στόχος είναι η ενδυνάμωση της τοπικής κοινωνίας, με την δημιουργία θέσεων εργασίας…. σε λίγο καιρό οι δήμαρχοι που τώρα είναι αρνητικοί στα κέντρα κράτησης θα μας παρακαλούν να τα φτιάξουμε στην περιοχή τους» (εφημ ΤΑ ΝΕΑ, 21/3/2012) . «Πρέπει να εξουδετερώσουμε την βόμβα, η οποία βρίσκεται στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, τη βόμβα του μεταναστευτικού, αντιμετωπίζοντας άμεσα το πρόβλημα», δήλωνε ο Χρυσοχοϊδης λίγο πριν δώσει την εντολή για ν΄ αρχίσει η μαζική (προεκλογική, μεν, αλλά θα έχει και συνέχεια) σκούπα και μεταφερθούν ο πρώτοι μετανάστες στην Αμυγδαλέζα. Λίγες μέρες αργότερα ο ομογάλακτος του Χρυσοχοίδη τροϊκανός υπουργός υγείας Λοβέρδος ανακάλυπτε την ‘υγειονομική βόμβα’ στα θύματα του trafficking και της τοξικοεξάρτησης που είναι φορείς του AIDS, ηγούμενος σε μια πρωτοφανή εκστρατεία διαπόμπευσης του θύματος για να συγκαλύψει τον θύτη που είναι αυτός ο ίδιος και το σύστημα που εκπροσωπεί - αλλά και επιβεβαιώνοντας την ανάλυση του Michel Foucault για τον υγειονομικό θεσμό, βασισμένο πάνω στο δίπολο ‘υγεία - αρρώστια’ ως αλληλοαποκλειόμενων αντιθέτων, ως μια από τις κυρίες μορφές κοινωνικού ελέγχου της σύγχρονης βιοεξουσίας.

Για όλες αυτές τις ‘βόμβες’ το σύστημα δεν έχει άλλη απάντηση από την αντιμετώπισή τους μέσω μιας κατάστασης εξαίρεσης και το στρατόπεδο.

Το πρώτο που θα είχε να υπενθυμίσει κανείς εν προκειμένω είναι ότι, πριν τον Χίτλερ, τα πρώτα στρατόπεδα στη Γερμανία είχαν δημιουργηθεί από τους Σοσιαλδημοκράτες. Αρχικά το 1923, όταν έκλεισαν σ΄ ένα στρατόπεδο χιλιάδες μέλη του τότε γερμανικού κομμουνιστικού κόμματος και, εν συνεχεία, ένα άλλο στρατόπεδο συγκέντρωσης για ‘αλλοδαπούς’, που φιλοξενούσε ως επί το πλείστον εβραίους (το πρώτο στρατόπεδο εγκλεισμού για εβραίους στον 20ο αιώνα, πριν την εγκαθίδρυση των εθνικοσοσιαλιστών στην εξουσία). Όπως και τότε, έτσι και σήμερα, είναι οι κρατούσες δυνάμεις της πάλαι ποτέ ‘κοινοβουλευτικής δημοκρατίας’ που ανοίγουν στον δρόμο σε ναζιστικά μορφώματα, όπως η ‘Χρυσή Αυγή’, λειτουργώντας σε μια κατεύθυνση της οποίας οι ναζί είναι απλώς οι αυθεντικοί εκφραστές.

Το δεύτερο στοιχείο, που αναφέρεται σε μιαν από τις προηγούμενες ελληνικές εμπειρίες, έχει να κάνει με το πώς, οι δηλώσεις αυτές του Χρυσοχοϊδη για τον ‘αναπτυξιακό’ χαρακτήρα των στρατοπέδων συγκέντρωσης ανακαλούν αντίστοιχες δηλώσεις προ 65 χρόνων των τότε κρατούντων, όταν οι τοπικοί Δωδεκανήσιοι πολιτικοί παράγοντες προσπαθούσαν να πείσουν (πράγμα που τελικά το κατάφεραν) την κεντρική εξουσία (κυβέρνηση ήταν η γνωστή ΕΡΕ) ότι οι εγκαταλειμμένοι ιταλικοί στρατώνες στη Λέρο ήταν ο καταλληλότερος τόπος για την μεταφορά/εξορία των συνωστισμένων στα υπόλοιπα ψυχιατρεία της χώρας ψυχικά ασθενών.

Μια ‘ψυχιατρική βόμβα’ είχε δημιουργηθεί στην μετεμφυλιοπολεμική Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του 50, με χιλιάδες ψυχικά ασθενείς στοιβαγμένους στα ψυχιατρεία (Δαφνί, Δρομοκαίτειο, ΨΝ Θεσσαλονίκης) και οι ιθύνοντες που την δημιούργησαν (πολιτική και ψυχιατρική εξουσία) έψαχναν απεγνωσμένα να βρουν τρόπους (εννοώντας, τόπους) αποσυμφόρησης αυτών των στοιβαγμένων στους τεράστιους θαλάμους των ασύλων.

Πολιτικοί που συνδέονταν με την περιοχή επιχειρηματολογούσαν υπέρ της δημιουργίας (μέσω του Δημοσίου) θέσεων εργασίας στα οικονομικά καθημαγμένα μετά την ιταλική κατοχή Δωδεκάνησα και η δημιουργία ενός μεγάλου δημόσιου ιδρύματος σ΄ ένα μικρό νησί φάνταζε ως μια ευκαιρία. Τίποτα πιο θελκτικό για την κεντρική εξουσία από μια τέτοια ‘φτηνή’ λύση προκειμένου έτσι να υλοποιήσει την απόφασή της να εξορίσει τους ‘αζήτητους’ κάπου, όπου ήδη υπήρχαν εγκαταστάσεις (όσο κι΄ αν αυτές ήταν άκρως ανεπαρκείς και ακατάλληλες) και, ταυτόχρονα, καμιά διαμαρτυρία (αντίθετα, ανακούφιση) από τους ψυχιάτρους που συνεργάστηκαν πλήρως για την αποπομπή αυτών που οι ίδιοι είχαν κατασκευάσει ως ‘ανίατους’.

Το ιδεολόγημα που προβλήθηκε ως άλλοθι και ως περιτύλιγμα του εξοστρακισμού ήταν ότι ‘λύνουμε ένα πρόβλημα’ (την ‘βόμβα’ του υπερσυνωστισμού) πηγαίνοντάς τους εκεί για ‘καλλίτερα’. Όχι σε ένα ψυχιατρείο, αλλά σε μια ‘αγροτική αποικία’, όπως την ονόμασαν, για την επανένταξη των ασθενών. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Από 650 που ήταν ο αρχικός αριθμός κλινών, βάσει του οργανισμού του νέου ιδρύματος, που άνοιξε τις πύλες του το 1958, έφτασε σύντομα τους 2750, με τους εγκλείστους να στοιβάζονται ακόμα χειρότερα απ΄ ό, τι εκεί απ΄ όπου τους μετέφεραν και συχνά να κοιμούνται ο ένας πάνω στον άλλο, στο ίδιο μέρος που έπρεπε να υπάρξει χώρος για να φάνε (και όχι μόνο). Μ΄ ένα ποσοστό θανάτων από τα πιο υψηλά διεθνώς (σε σχέση με τα αντίστοιχα στα άλλα ψυχιατρεία), από τους 4000 που συνολικά μεταφέρθηκαν στη Λέρο από τα άλλα ψυχιατρεία μέχρι το 1982 (όταν μπήκε φρένο στις περαιτέρω μεταφορές), το 1990 είχαν μείνει 1100.

Η τοπική οικονομία πράγματι άνθησε ως ιδρυματική οικονομία, ως θέσεις εργασίας για την πλειονότητα του πληθυσμού και ως προμήθειες για το ψυχιατρείο. Κράτος και κατεστημένη ψυχιατρική κατάφεραν να δέσουν (να παραμορφώσουν οικονομικά και ν΄ αλλοτριώσουν) μιαν ολόκληρη τοπική κοινωνία γύρω από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης ειδικού τύπου, που κατέληξε να εκφράσει και να συμβολίσει σε ευρωπαϊκή κλίμακα, στα τέλη της δεκαετίας του 70 και σ΄ όλη την δεκαετία του 80, την πεμπτουσία του ιδρυματικού εξανδραποδισμού και εξόντωσης.

Το σύστημα αυτό δημιούργησε θέσεις εργασίας στο ίδρυμα, που ρόλος τους ήταν η επιτήρηση και η φύλαξη της ομάδας των εγκλείστων, ενώ ταυτόχρονα καλλιέργησε την ιδεολογική και συναισθηματική αποδοχή του ρόλου αφού, μέσω αυτού, κέρδιζε κανείς το ψωμί του. Ενός ρόλου που ανατέθηκε από την ψυχιατρική και το κράτος για μια διαχείριση των ασθενών ως αντικειμένων, που πρέπει να φυλαχτούν για να μη δραπετεύσουν, να συντηρηθούν βιολογικά και να πειθαρχήσουν.

Και αυτή ήταν μια επιπλέον ‘παρενέργεια’ της εξορίας των ψυχικά ασθενών στη Λέρο : ο εξαναγκασμός, δηλαδή, μιας μικρής αλλά ζωντανής κοινωνίας, στο δρόμο μιας δύσμορφης ‘ανάπτυξης’, σ΄ ένα δρόμο όπου, από γενιά σε γενιά, όλο το ζωντανό αίμα αυτής της κοινωνίας, νέοι που γίνονταν μεσήλικες, έφταναν να συνταξιοδοτούνται έχοντας περάσει μια ζωή στην υπηρεσία του ιδρύματος, φύλακες των «νεκρών ψυχών». 

Το τέλος μιας τοπικής ‘ανάπτυξης’ βασισμένης πάνω σ’ ένα ολοπαγές ίδρυμα (σ΄ ένα, εν τη ουσία, στρατόπεδο συγκέντρωσης ψυχικά ασθενών, τουλάχιστον μέχρι να ξεκινήσουν οι προσπάθειες της μεταρρύθμισης στην δεκαετία του 90) έχει φτάσει εδώ και καιρό, όταν το ίδρυμα, από ένα σημείο και πέρα, έγινε εμπόδιο (αντί διέξοδος) για το σύστημα. Η τοπική ‘ιδρυματική οικονομία’ πνέει τα λοίσθια καθώς μειώνεται με όλο και πιο ταχείς ρυθμούς ο αριθμός των εναπομεινάντων, υπέργηρων πλέον, ασθενών.

Η περίπτωση της Αμυγδαλέζας και των άλλων στρατοπέδων μεταναστών που ετοιμάζονται σε όλη τη χώρα μπορεί, φυσικά, μόνο κατ’ αναλογίαν να συγκριθεί με την εμπειρία της Λέρου. Τηρουμένων, ωστόσο, των αναλογιών, δεν θα έπρεπε να διαφύγει της προσοχής ο διαχρονικός χαρακτήρας της επιχειρηματολογίας της εξουσίας, επωφελούμενης και από την μαζική ανεργία και την οικονομική κατάρρευση των τοπικών κοινωνιών, για το πλασάρισμα εντός αυτών των διαφόρου μορφής στρατοπέδων συγκέντρωσης. Και τώρα, όπως και τότε: τρέξτε να επωφεληθείτε από τις θέσεις εργασίας φυλάκων (ιδιωτικών αστυνομικών κλπ) και προμηθευτών (catering, κλπ) για την συντήρηση των εγκλείστων. Βέβαια, το αντίτιμο τώρα δεν είναι «μια θέση στο δημόσιο», αλλά μια επισφαλής θέση εργασίας για μια μικρή κοινωνική ομάδα που θα αμείβεται με μισθούς επιβίωσης για την φύλαξη μια άλλης ομάδας με τα ίδια μ΄ αυτήν κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά - μέχρι που πιθανόν, ανάλογα με τις διαδρομές της συγκυρίας και τους συσχετισμούς και τις επιλογές της εξουσίας, να φτάσει και η σειρά αυτών που, ενώ ξεκίνησαν ως φύλακες και προμηθευτές, κατέληξαν ως κρατούμενοι σε κατάσταση εξαίρεσης, φυλασσόμενοι από κάποιους άλλους.

Ακόμα και η εικόνα από το εσωτερικό του άδειου στρατοπέδου, πριν την μεταφορά των πρώτων μεταναστών, που προβλήθηκε κατά κόρον από τα ΜΜΕ, τα κοντέινερ, δηλαδή, με τα τετράκλινα δωμάτια, με τα κλασσικά στρατοπεδικά διώροφα κρεβάτια, με το μικρό λουτρό παραδίπλα κλπ, σε μια προσπάθεια να δείξουν ότι όλα είναι ‘καθαρά’ (ωσάν για μια ‘υγειονομική ταφή της βόμβας’), δεν μπορεί να κρύψει αυτό που επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον, που είναι ήδη παρόν στη λογική της εν λόγω χωρικής δομής και το οποίο, ούτως ή άλλως, σηματοδοτείται από τα συρματοπλέγματα : ένας καταυλισμός, όπως τόσοι άλλοι στο Μενίδι, με τα σπιτάκια από λαμαρίνα, όπου έμεναν για χρόνια σεισμοπαθείς, συχνά συνωστισμένοι (σε ορισμένες περιοχές, εκεί κοντά, τις οποίες ανέκαθεν οι κάτοικοι ονόμαζαν καταυλισμούς ή στρατόπεδα, μένουν ακόμα μερικές χιλιάδες), μετατρέπεται σε κανονικό στρατόπεδο με συρματοπλέγματα, με αναπόφευκτο το συνωστισμό σ΄ αυτά τα ήδη στενόχωρα τετράκλινα, καθώς το κράτος, με τις γνωστές από το παρελθόν (και το παρόν) πρακτικές του σε όλους τους χώρους εγκλεισμού, θα στοιβάζει όλο και περισσότερους, με την ανεξέλεγκτη βία και την αυθαιρεσία στην εσωτερική διαχείριση του στρατοπέδου. Αλλά τότε τα ΜΜΕ δεν θα επιτρέπεται να δείξουν εικόνες…

Εχει, επομένως, μεγάλη σημασία να γίνει αντιληπτό το γεγονός ότι το στρατόπεδο συγκέντρωσης είναι, αφενός, προϊόν μιας κοινωνικής οργάνωσης που τείνει όλο και περισσότερο να λειτουργεί σ΄ αυτή τη λογική και αφετέρου, μια δομή όπου η κατάσταση εξαίρεσης (που πάνω στην ανεξέλεγκτη δικαιοδοσία της ν΄ αποφασίζει επ΄ αυτής θεμελιώνεται η κυρίαρχη εξουσία) υλοποιείται ως κανόνας. Μόνο σ΄ αυτή τη βάση μπορεί να γίνει κατανοητό γιατί συνέβησαν όσα συνέβησαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά και όσα σήμερα προωθούν διάφορα αντίγραφα του Αϊχμαν, όπως οι Λοβέρδος, Χρυσοχοίδης, ή όποιοι τους διαδεχτούν μετεκλογικά.

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν είναι μια κοινωνική ‘ανωμαλία’, όπου απλά η ζωή των υπόλοιπων συνεχίζεται παραδίπλα, με μερικούς, μάλιστα, να επωφελούνται από την ύπαρξή του… και μετά ν΄ αναρωτιέται κανείς, ακόμα και σήμερα, πώς έγινε δυνατό να διαπραχτεί όλη αυτή η συστηματική εξόντωση και γενοκτονία κατά των εβραίων, των τσιγγάνων, των ψυχικά ασθενών, των κομμουνιστών κοκ.

Όταν, μάλιστα, βλέπει κανείς τον μετανάστη πίσω από τα συρματοπλέγματα στην Αμυγδαλέζα ως κάτι που, στην καλλίτερη περίπτωση, αισθάνεται ότι δεν τον αφορά (στις περιπτώσεις που δεν το επικροτεί ανοιχτά, τουλάχιστον σαν ‘αναγκαίο κακό’).

Χωρίς, κατά συνέπεια, να συνειδητοποιεί ότι το συρματόπλεγμα, η χωρική δομή εντός της οποίας η κατάσταση εξαίρεσης είναι κανόνας, είναι προϊόν λειτουργίας της βιοπολιτικής μιας εξουσίας εντός συγκεκριμένων κοινωνικών σχέσεων και συσχετισμών, σχέσεων των οποίων αποτελούμε όλοι μέρος - και τις αποδεχόμαστε, προσαρμοζόμενοι σ΄ αυτές, ή παλεύουμε για την ανατροπή τους.

Όπως λέει ο G. Agamben, αντί υποκριτικά ν΄ αναρωτιόμαστε πώς έγινε δυνατό να γίνουν οι φρικαλεότητες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, «πιο έντιμο και κυρίως περισσότερο επωφελές θα ήταν να ερευνήσουμε με προσοχή διαμέσου ποιών δικαιϊκών διαδικασιών και ποιων πολιτικών μηχανισμών στάθηκε εφικτό ανθρώπινες υπάρξεις να στερηθούν τελείως τα δικαιώματα και τα προνόμιά τους, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να διαπράττεται εις βάρος τους οτιδήποτε χωρίς να προβάλλει πλέον ως έγκλημα (πράγματι στο σημείο αυτό τα πάντα είχαν καταστεί δυνατά)».

Η σημερινή κατάσταση, στο βαθμό που το καπιταλιστικό σύστημα που την παράγει δεν ανατραπεί με το μόνο τρόπο που είναι δυνατόν, μέσα, δηλαδή, από την επαναστατική δράση της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων στρωμάτων, των μεταναστών συμπεριλαμβανομένων, οδεύει με ταχείς ρυθμούς στο σημείο όπου και πάλι «τα πάντα θα έχουν καταστεί δυνατά»…

ΠΗΓΗ: psyspirosi.gr

Κραυγή αγωνίας μεταναστών από το στρατόπεδο της Ξάνθης!

Από την Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου, οι 45 κρατούμενοι μετανάστες στο στρατόπεδο φύλαξης της Ξάνθης έχουν προχωρήσει σε απεργία πείνας. Σκοπεύουν να συνεχίσουν την απεργία μέχρι να αφεθούν ελεύθεροι. Σύμφωνα με τους ίδιους, οι φύλακες του στρατοπέδου δείχνουν πλήρη αδιαφορία για το τι συμβαίνει. Ο Ρασίντ, ένας από τους απεργούς μέσα στο στρατόπεδο, μίλησε στο tvxs.gr, και ανέφερε ποιά είναι τα προβλήματά τους. 

Ρεπορτάζ: Νίκος Μίχος

Σύμφωνα με τον Ρασίντ, οι 45 κρατούμενοι, πακιστανικής καταγωγής, φυλάσσονται εκεί εδώ και οκτώ μήνες. Νωρίτερα ήταν στα κέντρα κράτησης στην Αμυγδαλέζα και στο Μενίδι.

«Εκεί ήμασταν 100 και μας έφεραν εδώ στην Ξάνθη. Οι 55 έφυγαν με άδεια παραμονής για ένα χρόνο», δηλώνει ο Ρασίντ.

Όπως εξηγεί ο ίδιος η κράτηση για παράνομη είσοδο στην χώρα διαρκεί από τρεις έως έξι μήνες. Μετά με το εξιτήριο από το κέντρο κράτησης μπορούν να παραμείνουν στην χώρα για άλλους 6 μήνες, εφόσον δεν εκκρεμεί απόφαση απέλασης ή εάν δεν έχουν πάρει άδεια παραμονής για ένα χρόνο.

«Εμάς μας έχουν δώσει κάτι βιβλία και χαρτιά αλλά πουθενά δεν γράφει για την παραμονή για ένα χρόνο. Τώρα μας λένε ότι θα μας κρατήσουν εδώ αυτό τον χρόνο. Είμαστε ήδη 8 μήνες στην Ξάνθη! Αν είναι να μας απελάσουν θα έπρεπε να το είχαν κάνει στους έξι», αναφέρει με απόγνωση ο Ρασίντ, που τονίζει ότι θα συνεχίσουν την απεργία μέχρι να διευθετηθεί το θέμα τους.

«Τους άλλους που τους έστειλαν στο Αλλοδαπών, στην Αθήνα στην Πέτρου Ράλλη, τους είπαν ‘εάν σας δώσουν κόκκινη κάρτα καλώς. Αλλιώς ισχύει το δικό μας χαρτί’. Εμείς θέλουμε να βγούμε. Για τους άλλους που έφυγαν γιατί ίσχυσε ο νόμος και για εμάς όχι;», ρωτά ο απεργός πείνας.

Ο ίδιος σχολιάζει πως «οι φύλακες του στρατοπέδου, αν και βλέπουν ότι δεν έχουμε φάει τίποτα για τέσσερις μέρες, δεν μας έχουν ρωτήσει απολύτως τίποτα. Αδιαφορούν». 

Την ίδια στιγμή, στις 5 τα ξημερώματα σήμερα, μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο του Παρανεστίου Δράμας 150 μετανάστες από την Κομοτηνή. Σύμφωνα με το XanthiPress.gr η τοπική κοινωνία ήθελε το στρατόπεδο για διαφορετική χρήση και ο δήμαρχος Παρανεστίου, Νίκος Καγιάογλου, είχε μεταβεί στην Αθήνα τις αμέσως προηγούμενες ημέρες όπου είχε συναντήσεις στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Εκεί τους εξήγησε ότι χρειαζόταν το κλειστό στρατόπεδο για δημοτική χρήση. Αλλά στην συνέχεια τον ενημέρωσαν ότι θα στείλουν στο Παρανέστι μετανάστες. Το αιφνίδιο γεγονός έχει γίνει αφορμή για άμεση σύγκληση εντός της μέρας εκτάκτου δημοτικού συμβουλίου με θέμα το στρατόπεδο. 

Φήμες θέλουν, επίσης, να ανοίγει το κλειστό στρατόπεδο στην Σταυρούπολη της Ξάνθης, για να υποδεχθεί μετανάστες. Πληροφορίες από κατοίκους της περιοχής, όμως, αναφέρουν ότι “εάν δεν έχει συνεκτιμηθεί η έντονη παρουσία της Χρυσής Αυγής στην Σταυρούπολη, τότε εφόσον ισχύει έχουμε να κάνουμε με μια κακή απόφαση”.Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα λεωφορείο γεμάτο μετανάστες κυκλοφορεί στην περιοχή της Ξάνθης και της Δράμας, ήδη από χθες, χωρίς όμως κανείς να μπορεί να πληροφορηθεί ή να προσδιορίσει τον προορισμό του. 

Πηγή

Ανοιχτό κάλεσμα Συντονιστικού Αντιρατσιστικών Οργανώσεων Ρεθύμνου - Δελτίο Τύπου

Η κυβέρνηση του μνημονίου και των τραπεζιτών στο αποκορύφωμα της επίθεσης τους ενάντια στο κόσμο της εργασίας και των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, εξαγγέλει τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης σε ολόκληρη τη χώρα με συνολικό κόστος τουλάχιστον 250 εκατομμυρίων ευρώ.

Πιο συγκεκριμμένα, μετά και τη ψήφιση του 2ου Μνημονίου και τη περαιτέρω καταστρατήγηση βασικών κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, όπως είναι η υγεία και η παιδεία, έρχεται η σειρά του μεταναστευτικού ζητήματος. Η κυβέρνηση επιλέγει να στοχοποιήσει τους μετανάστες με σκοπό να καταστείλει και να διασπάσει τους εργατικούς αγώνες και κατα συνέπεια να υλοποιήσει μια σειρά πολτικών επιλογών για τη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των μετανστών.

Έτσι, η επιλογή της κυβέρνησης για  την επανενεργοποίηση των εργασιών για τη κατασκευή του φράχτη στον Έβρο, σε συνδυασμό με τη δημιουργία τριών ανά περιφέρεια στρατοπέδων συγκέντρωσης, σηματοδοτεί μια ακόμη πιο αντιδημοκρατική αντιμετώπιση των κοινωνικοπολιτικών ζητημάτων, θυμίζοντας τα φριχτά γεγονότα που σημάδεψαν τη δεκαετία του '30.

Καλούμε λοιπόν όλους τους πολίτες και του φορείς του Ρεθύμνου σε συντονισμό της δράσης τους ενάντια στη δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης στο νομό Ρεθύμνου, αλλά και ευρύτερα στη Περιφέρεια Κρήτης, τη Τετάρτη 4 Απρίλη στις 6 μ.μ. στο Στέκι Πολιτιστικών Ομάδων Πανεπιστημίου Κρήτης (Νικηφόρου Φωκά 82).

                 ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΚΑΝΕΝΑ ΠΙΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΞΑΝΑ!

Συντονιστικό Αντιρατσιστικών Οργανώσεων Ρεθύμνου

Τζαβέντ Ασλάμ: Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι επιχειρήσεις σκούπα δεν είναι λύση!

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το σχέδιο εκκαθάρισης του κέντρου της Αθήνας από τους μετανάστες, το οποίο προωθείται με επιχειρήσεις «σκούπα» και τη δημιουργία στρατοπέδων κράτησης. Δεκάδες είναι οι συλλήψεις των μεταναστών, οι οποίοι οδηγούνται στα κρατητήρια. «Δεν είναι τρόπος αυτός. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είναι λύση», δηλώνει στο tvxs.gr οΤζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας, ενώ οι Πέτρος Κωνσταντίνου, από την «Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή», και Θανάσης Κούρκουλας, από την Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό», καταγγέλλουν αντίστοιχα τις «ναζιστικές» πολιτικές και «σύγχρονα μακρονήσια».

«Οι επιχειρήσεις σκούπα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είχαν εμφανιστεί κατά την περίοδο Καραμανλή. Τώρα ξεκίνησαν και πάλι για να δείξουν στον κόσμο, προεκλογικά, ότι κάνουν δουλειά. Δεν είναι ο τρόπος αυτός. Δεν είναι η λύση.», αναφέρει στο tvxs.gr ο Τζαβέντ Ασλάμ, ο οποίος σημειώνει πως αυτή τη φορά η αστυνομία αναζητά και συνεργάτες ανάμεσα στους μετανάστες.

«Δίνουν ένα χαρτζιλίκι σε κάποιους για να δουλέψουν για την αστυνομία. Μία μυστική συνεργασία, τους χρησιμοποιούν ως πληροφοριοδότες», τονίζει. 

Σχετικά με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά και τις «παροχές» που υποστηρίζει η κυβέρνηση πως θα δίνονται στους μετανάστες, οι οποίοι θα κρατούνται σε αυτά, ο Τζαβέντ Ασλάμ απαντάει : «Λέμε όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Λένε πως σε αυτά θα παρέχονται κρεβάτια και γιατροί κ.α. Ρωτάμε το λόγο που αυτές οι παροχές πρέπει να δίνονται μέσα σε μία φυλακή. Αν τελικά μπορούν να δοθούν αυτές οι παροχές γιατί δεν δίνονται έξω από τα στρατόπεδα», τονίζει.

«Ζητάμε μόρφωση και δικαιώματα. Να μην κινδυνεύουμε να πεθάνουμε στις πλατείες από χτυπήματα της Χρυσής Αυγής και άλλων», σημειώνει ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας στην Ελλάδα.

Αναφερόμενος στην εγκληματικότητα που από το τελευταίο διάστημα αναφέρεται ως το βασικό πρόβλημα του κέντρου της Αθήνας, ο Τζαβέντ Ασλάμ δηλώνει πως «η εγκληματικότητα χρησιμοποιείται προεκλογικά για να πάρουν ψήφους». «Δείχνουν τους μετανάστες για την εγκληματικότητα και αυτό δεν είναι σωστό. Το ότι η εγκληματικότητα οφείλεται στους μετανάστες είναι ένα πολύ μεγάλο ψέμα. Ένας εγκληματίας μπορεί να είναι από οπουδήποτε. Όποιοι είναι εγκληματίες, είτε είναι από Ελλάδα είτε είναι μετανάστες να συλληφθούν. Δεν έχουμε στηρίξει ποτέ τέτοιους ανθρώπους», προσθέτει.

Την ίδια στιγμή οι ρατσιστικές επιθέσεις αυξάνονται, όπως επιβεβαιώνει και ο Τζαβεντ Ασλάμ. «Οι ρατσιστικές συμμορίες δρουν και η πολιτεία υποστηρίζει πως ο κόσμος είναι ενοχλημένος», αναφέρει, συνδέοντας τις επιθέσεις με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις επιχειρήσεις σκούπα.

Όπως επισημαίνει μόλις ένας στους δέκα καταγγέλλουν στην αστυνομία επιθέσεις, καθώς οι περισσότεροι δεν έχουν κουράγιο και πίστη στην αστυνομία «γιατί ξέρουν πως οι επιθέσεις θα κουκουλωθούν και η αστυνομία δεν θα κάνει τίποτα γιατί δεν θέλει να κάνει», όπως λέει χαρακτηριστικά.

«Όταν σε έχουν χτυπήσει άσχημα φοβάσαι. Λες έξω έφαγα κλοτσιές, τώρα να πάω στην αστυνομία και να με βρίζουν. Ξέρουν πως η αστυνομία στηρίζει αυτό το σύστημα», τονίζει.

Μάλιστα, ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας καταγγέλλει ένα περιστατικό για να καταδείξει τον ρόλο της αστυνομίας. Το περιστατικό σημειώθηκε την Κυριακή 25 Μαρτίου στις 6μμ στη Πλατεία Συμηριώτη στη Ν.Ιωνία. Ο Τζαβέντ Ασλάμ και η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ) καταγγέλλουν πως Πακιστανοί δέχτηκαν επίθεση από δύο άτομα, τα οποία όπως τους είπαν στη συνέχεια αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο «είναι δικοί μας». Οι δύο μετανάστες συνέχισαν να δέχονται χτυπήματα ακόμα και μετά την άφιξη της αστυνομίας, ενώ στη συνέχεια οδηγήθηκαν με χειροπέδες στο αστυνομικό τμήμα της Νέας Ιωνίας.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται σε σχετική ανακοίνωση, οι Πακιστανοί χτυπήθηκαν και πάλι στο αστυνομικό τμήμα, ενώ ένας μετανάστης που έσπευσε στο αστυνομικό τμήμα για να παραδώσει τα απαιτούμε έγγραφα, δέχτηκε επίθεση στην είσοδο. Τραυματίες είναι οι Βασίμ, Αμερ, Φαλάκ, Ναβίτ και Νάσιρ.

Το tvxs.gr μίλησε με τον Πέτρο Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας και συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ, για τα τελευταία γεγονότα, τα στρατόπεδα κράτησης και τις επιχειρήσεις σκούπα. «Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ είναι πανικόβλητη. Η σύγκρουσή της με το εργατικό κίνημα και τη νεολαία την έχει βάλει σε πλήρη απομόνωση και αναζητά διέξοδο μέσω αποπροσανατολισμού του κόσμου. Παίζουν το χαρτί του ρατσισμού, με ένα χαρτί φρίκης, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που θυμίζουν Χίτλερ και Ναζί. Αυτές οι πολιτικές θυμίζουν Άουσβιτς», τονίζει στο tvxs.gr ο Πέτρος Κωνσταντίνου.

«Αυτές οι πολιτικές όχι απλά δεν συνάδουν με πολιτισμό και ανθρωπισμό, αλλά είναι χυδαία επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και τα δικαιώματά της. Το να μας λένε πως αυτά είναι μέτρα για να ανακόψουν την άνοδο των νεοναζί είναι προκλητικό. Τον Χίτλερ δεν τον σταμάτησαν αυτοί που έστελναν τους Εβραίους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτές είναι πολιτικές που τρέφουν το αυγό του φιδιού», σημειώνει. 

«Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να απαντήσουμε στην φτώχεια, τις πολιτικές του μνημονίου που τινάζουν την ανεργία στα ύψη. Η απόγνωση, η φτώχια και η περιθωριοποίηση οδηγεί τον άνεργο και τον φτωχό στην εγκληματικότητα για να επιβιώσουν. Θα πρέπει να κάνουμε ένα εργατικό κίνημα όλοι μαζί, Έλληνες και μετανάστες, φτωχοί, άνεργοι. Αυτό δημιουργεί την ελπίδα», αναφέρει και προσθέτει:

«Η Αθήνα δεν ρημάζει λόγω των μεταναστών αλλά λόγω της φτώχειας. Δεν μπορούμε να δείχνουμε μόνο τον μετανάστη για την υποβάθμιση των πόλεων. Αυτός που τρώει από τον σκουπιδοτενεκέ δεν είναι μόνο ο μετανάστης, είναι όλοι οι άνεργοι και οι εξαθλιωμένοι. Εμείς δεν κλείνουμε τα μάτια μας βλέπουμε συνολικά την εικόνα που έχει φέρει η πολιτική του μνημονίου και η απάντηση είναι στέγη για όλους δουλειά για όλους φαγητό για όλους».

«Αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι και η νεολαία έρχονται να συνεχίσουν τις μάχες που έδωσαν το προηγούμενο διάστημα ώστε να καεί και το χαρτί του ρατσισμού, μαζί με το ίδιο το μνημόνιο», καταλήγει ο Πέτρος Κωνσταντίνου.

Ο Θανάσης Κούρκουλας, από την κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό», αναφερόμενος στην εγκληματικότητα, επισημαίνει, μιλώντας στο tvxs.gr, πως αυτή «δεν οφείλεται στα γονίδια ή την προέλευση κανενός αλλά στη φτώχεια και την εξαθλίωση που φέρνει το μνημόνιο».

Εξάλλου, όπως δείχνουν τα στοιχεία από την ΕΛΑΣ που παρουσιάζει ο Θανάσης Κούρκουλας, το 2011 για διάπραξη κλοπών και διαρρήξεων, είχαν συλληφθεί συνολικά 16.707 δράστες, από τους οποίους ποσοστό 56,3% ήταν έλληνες και ποσοστό 43,7% αλλοδαποί, κυρίως από βαλκανικές και κεντροευρωπαϊκές χώρες.

Σχετικά με τα στρατόπεδα κράτησης τονίζει πως πρόκειται για «απάνθρωπα αντιδημοκρατικά σύγχρονα μακρονήσια, που ξοδεύουν πόρους από τον πιο κουτσουρεμένο προϋπολογισμό των τελευταίων δεκαετιών, την ώρα που οι μισθοί και οι συντάξεις μετατρέπονται σε φιλανθρωπικά επιδόματα».

«Η ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης που τώρα εκφράζεται με τις επιχειρήσεις σκούπα και τα στρατόπεδα είναι βούτυρο στο ψωμί των οργανωμένων φασιστικών συμμοριών για να στρατολογήσουν νέα μέλη στα τάγματα εφόδου τους. Δεν αφορά ολόκληρη την κοινωνία, ούτε την πλειοψηφία. Αφορά κάποια ακροατήρια ρατσιστικά και ξενοφοβικά, στα οποία μπορούν να απευθύνονται οι φασιστές με εξαιρετική ευκολία πλέον εξαιτίας του γενικού κλίματος που αναπαράγεται από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ», τονίζει.

Ο Θανάσης Κούρκουλας αναφέρεται και στις ρατσιστικές επιθέσεις που σημειώνονται το τελευταίο διάστημα επισημαίνοντας πως οι περισσότερες από αυτές είναι «οργανωμένες». «Ακόμα και στην περίπτωση που γίνονται από κάποιες συμμορίες νέων, που δεν έχουν οργανωτικούς δεσμούς με τη Χρυσή Αυγή και άλλες τέτοιες ομάδες, στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν ένας δύο, που έχουν οργανωτικούς δεσμούς και της καθοδηγούν», σημειώνει.

Για την Χρυσή Αυγή και τη δημοσκοπική ενίσχυσή της αναφέρει πως «θα πρέπει να γίνει γνωστό πως είναι μία συμμορία νεοναζί δολοφόνων» και εκτιμά πως ακόμα και «αν μία μερίδα του κόσμου έχει ξενοφοβικά χαρακτηριστικά δεν θα θέλει να ταυτιστεί με νεοναζί συμμορίες». «Οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ένα αυξημένο ποσοστό δεν συμπεριλαμβάνουν μόνο κόσμο που ξέρει. Συμπεριλαμβάνουν και κόσμο που δεν ξέρει τι συμβαίνει», αναφέρει.

«Καλούμε κάθε οργάνωση, τα συνδικάτα, τις μεταναστευτικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις τους πολιτικούς φορείς που έχουν ταχθεί ενάντια στη μνημονιακή βαρβαρότητα, τους τοπικούς φορείς που εμπαίζονται και κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο να αντιταχθούμε από κοινού στην επιχείρηση μετατροπής της Ελλάδας σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης», καταλήγει.

Διαβάστε την ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ

Διαβάστε την ανακοίνωση της Κίνησης "Απελάστε τον Ρατσισμό"

Πηγή

Στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών και στο Ρέθυμνο;

Σύμφωνα με το nooz.gr δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης παράνομων μεταναστών έχει προγραμματιστεί να δημιουργηθεί και στην Κρήτη και πιο συγκεκριμένα στο Ρέθυμνο.

Το δημοσίευμα αναλυτικά:

Έχοντας εξασφαλίσει ένα “ναι” και δεκάδες “όχι” στα σχέδια για μετατροπή παλαιών στρατοπέδων σε κέντρα κράτησης παράνομων μεταναστών, η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, προχωρά στην αξιολόγηση των 35 ανενεργών στρατοπέδων που έχει υποδείξει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Τρία στρατόπεδα θα μετατραπούν σε κέντρα για μετανάστες στην περιφέρεια Αττικής, μετά και το “πράσινο φως” που έδωσε το περιφερειακό συμβούλιο. Πρόκειται, για δύο όπως αναφέρθηκε σε ρεπορτάζ της ΝΕΤ και πιο συγκεκριμένα στην Πάρνηθα και ένα στην Κερατέα. Τα περισσότερα υποψήφια στρατόπεδα βρίσκονται στη Βόρεια Ελλάδα.

Συγκεκριμένα 10 από αυτά βρίσκονται στον Έβρο στις περιοχές, Καρωτή, Χελιδόνα, Μεταξάδες, Καστανιές, Νεοχώρι, Βρυσικά, Κήποι και Ασημένιο.

Στο νομό Θεσσαλονίκης υποψήφια για κέντρα μεταναστών είναι στρατόπεδα σε Θέρμη, Διαβατά και Λαγκαδίκια, στο νομό Σερρών σε Κερδύλλια, Αχλαδοχώρι και Πεντάλοφο, ενώ από δύο στρατόπεδα θα χρησιμοποιηθούν στους νομούς Κοζάνης, Ημαθίας και Δράμας.

Τα υπόλοιπα κέντρα θα δημιουργηθούν στη Φλώρινα, στην Πέλλα, στην Καστοριά, στη Σκύδρα, στη Ροδόπη, στην Κω και στο Ρέθυμνο.

Σύσκεψη για το θέμα είχε νωρίτερα την Τετάρτη ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και συγκεκριμένα με τον περιφερειάρχη Αττικής Γιάννη Σγουρό, τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ Κώστα Ασκούνη κ.α.

Στο μεταξύ ξεκινούν και οι “επιχειρήσεις σκούπα” στο κέντρο της Αθήνας, στις οποίες πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξει η ομάδα “ΔΙΑΣ”, η οποία – όπως έγινε γνωστό – θα ενισχυθεί τις ερχόμενες ημέρες με 1000 άτομα.

Σε πρώτη φάση οι μετανάστες θα μεταφέρονται στο Κέντρο Αλλοδαπών και στη συνέχεια – όταν ετοιμαστούν – στα “Κέντρα Φιλοξενίας”.

Πηγή

Και «στρατόπεδα» και επιχειρήσεις «σκούπα» σε... διαμερίσματα!

Ένα περίπου μήνα πριν τις εκλογές, η κυβέρνηση αποφασίζει να «λύσει» το πρόβλημα της μετανάστευσης. Εκτός από τα 30 κέντρα κράτησης μεταναστών σε όλη τη χώρα που προανήγγειλε η κυβέρνηση, αρχίσουν από σήμερα και εντατικές επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ. για τη σύλληψη μεταναστών που δεν διαθέτουν έγγραφα εισόδου και παραμονής.

Μάλιστα, για το σκοπό αυτό, από τη Δευτέρα η ομάδα ΔΙΑΣ της Άμεσης Δράστης ενισχύεται με χίλιους νέους αστυνομικούς.

Η απόφαση για την επιχείρηση «σκούπα» ελήφθη σε σημερινή σύσκεψη που έγινε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και στην οποία πήραν μέρος η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της ΕΛΑΣ. Όπως έγινε γνωστό οι επιχειρήσεις δεν θα έχουν τα χαρακτηριστικά όσων οργανώθηκαν κατά το παρελθόν για το ίδιο πρόβλημα, αλλά θα εστιαστούν σε περιοχές στις οποίες ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν ενοικιάσει διαμερίσματα για να διαμένουν μαζί δεκάδες μετανάστες.

Επίσης, οι επιχειρήσεις αυτές θα γίνονται το πρωί και το απόγευμα, με τη συμμετοχή αστυνομικών από διάφορες υπηρεσίες.

Οι αλλοδαποί που θα συλληφθούν για παράνομη είσοδο στη χώρα, λόγω της μη λειτουργίας ακόμη των κέντρων κράτησης, θα οδηγούνται στα κρατητήρια της ΕΛ.ΑΣ.

Πάντως, νωρίτερα σήμερα, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μ. Όθωνας, δήλωσε πως εφόσον οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις είναι σε σχετικά καλή κατάσταση το πρώτο κέντρο μεταναστών θα λειτουργήσει σε 30 έως 45 ημέρες. Σύμφωνα με τον κ. Όθωνα, το έργο της αναμόρφωσης των εγκαταστάσεων που υπάρχουν (π.χ. στρατόπεδα που δεν χρησιμοποιούνται πια) σε κέντρα κράτησης παράνομων μεταναστών θα αναλάβει το ίδιο το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Εν μέσω αυτής της κινητικότητας κατά των μεταναστών, οι ακροδεξιοί της Χρυσής Αυγής δηλώνουν αντίθετοι στα κυβερνητικά σχέδια, απαιτώντας μαζικές απελάσεις και παρεμπόδιση της εισόδου των μεταναστών στη χώρα με διασπορά ναρκών και Ειδικών Δυνάμεων σε όλη την περιοχή του Έβρου.

Ειδικότερα, το κόμμα της Χρυσής Αυγής που βλέπει τα ποσοστά του να αυξάνονται σπεκουλάροντας πάνω στο σοβαρό ζήτημα της μετανάστευσης προχωρά σε κήρυγμα μίσους εναντίον των μεταναστών, υποστηρίζοντας ότι «τα σύνορά μας στον Έβρο είναι σουρωτήρι και καθημερινά εισβάλουν στην Ελλάδα ανενόχλητοι περισσότεροι από 300 λαθρομετανάστες» και προτείνοντας απαράδεκτες «άμεσες και ριζικές ενέργειες». Μεταξύ άλλων, η Χρυσή Αυγή προτείνει καταγγελία της συνθήκης της Οττάβα και εκ νέου διασπορά των ελληνικών ναρκοπεδίων, μεταφορά Ειδικών Μονάδων του Ελληνικού Στρατού στον Έβρο και τη μετατροπή σε ιδιώνυμο όποιου εγκλήματος τελεί παράνομος αλλοδαπός.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης χαρακτήρισε τη δημιουργία των κέντρων κράτησης «προεκλογικό πυροτέχνημα σε βάρος της περιφέρειας» από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη. «Κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό με το θέμα των στρατοπέδων συγκέντρωσης των λαθρομεταναστών. Το όλο θέμα είναι αστείο», ανέφερε χαρακτηριστικά σε δηλώσεις του, ενώ εξέφρασε την απορία του για το «πώς ο κ. Παπαδήμος επέτρεψε να εμπλακεί το όνομα του σε μια τέτοια υπόθεση».

Επισήμανε παράλληλα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση στο πρόβλημα, πέρα από τις απελάσεις. «Να εφαρμόσουμε τη ποσόστωση που ισχύει και από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή 2 - 2,5% και οι υπόλοιποι λαθρομετανάστες να φύγουν», σημείωσε. Πρότεινε επίσης να εκδώσει η χώρα μας ταξιδιωτικά έγγραφα και να τα δώσει στους παράνομους μετανάστες προκειμένου να φύγουν στην Ευρώπη.

Πηγή

Εξαγγελίες Μιχ. Χρυσοχοϊδη: νομοθεσία για 30 στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών!

Σε ψηφοθηρία με το μεταναστευτικό ζήτημα έχει επιδοθεί η κυβέρνηση, που μέσα σε λιγότερες από πέντε ημέρες διά στόματος υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, έχει εξαγγείλει δύο φορές την ίδρυση κέντρων κράτησης παράνομων μεταναστών ανά περιφέρεια, "ανεβάζοντας" κάθε φορά τον αριθμό των κέντρων κράτησης, ενώ παράλληλα κάνει λόγο για έξοδο της χώρας από τη συνθήκη Σένγκεν τον Ιούνιο. Στις χθεσινές δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τους περιφερειάρχες της ηπειρωτικής χώρας, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι θα φέρει πρόταση νόμου και πράξη νομοθετικού περιεχομένου ως πρόταση στο υπουργικό συμβούλιο, προκειμένου όλα τα κέντρα φιλοξενίας, τρία σε κάθε περιφέρεια, να νομοθετηθούν πριν τις εκλογές.

Αντιδράσεις από περιφερειάρχες και τοπικές κοινωνίες

Στα κέντρα αυτά θα κρατούνται κατά μέσο όρο 1.000 μετανάστες που θα έχουν συλληφθεί στις επιχειρήσεις - "σκούπα" και θα περιμένουν ουσιαστικά την απελασή τους. Ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης παρουσίασε στους περιφερειάρχες το σχέδιο της κυβέρνησης και έδωσε στους περιφερειάρχες προθεσμία μίας εβδομάδας για να υποδείξουν χώρους για την κατασκευή των κέντρων. Θα συνεργαστεί, δήλωσε, και με το υπουργείο Άμυνας για το ίδιο θέμα. Σχετικά με τη χρηματοδότηση, είπε πως η Κομισιον έχει δώσει 250 εκατομμύρια ευρώ για την τριετία 2011-2013, από τα οποία έχουν ξοδευτεί μόνο τα 40.

Δεν παρέλειψε να μιλήσει για "βόμβα δημόσιας υγείας" αναφερόμενος στους μετανάστες που εργάζονται παράνομα σε επιχειρήσεις εστίασης, για κακούς μετανάστες που διώχνουν "τους καλούς και νόμιμους" και ανέλυσε τους τρόπους λειτουργίας και φύλαξης των εγκαταστάσεων καθώς και τα οικονομικά ωφέλη για τις τοπικές κοινωνίες, στις οποίες θα δημιουργηθούν έως και 1.000 θέσεις εργασίας. Αναλυτικότερα, προανήγγειλε ότι για κάθε κέντρο θα συστήνεται αστυνομικό τμήμα, δύναμης 150 αστυνομικών, οι οποίοι θα τοποθετούνται με κριτήριο και την εντοπιότητα. Θα υπάρχουν, επίσης, 250 άτομα, 70 άτομα εσωτερικής φύλαξης, από ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης. Σύμφωνα με το σχέδιο που δόθηκε στους περιφερειάρχες, οι χώροι εκτός από το προσωπικό θα έχουν και κάμερες και τριπλή περίφραξη τύπου NATO (η εξωτερική θα έχει κονσερτίνα) ύψους 3 μέτρων.

Ωστόσο, την ίδια ώρα που ο Μιχ. Χρυσοχοϊδης διευκρινίζει πως το μέτρο "δεν είναι άμεσο, είναι ένα θέμα μεσο-μακροπρόθεσμο", απειλεί πως, αν δεν ληφθούν μέτρα, τον Ιούνιο είναι πιθανή η έξοδός μας από τη συνθήκη Σένγκεν, με "καταστρεπτικές συνέπειες".

Στις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί ο υπουργός απάντησε πως είμαστε μεν σε διάλογο, αλλά "οι νόμοι ψηφίζονται και ισχύουν για όλους τους Έλληνες".

Από την πλευρά των περιφερειαρχών, ο Γ. Σγουρός της Αττικής συμφώνησε και μίλησε για "ιδιότυπο ρατσισμό, μακριά από μένα και όπου θέλει ας είναι". Ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κ. Αγοραστός, εξέφρασε την αντίρρησή του, σημειώνοντας πως στη Θεσσαλία δεν υπάρχει κανένα στρατόπεδο που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί, το πρόβλημα δεν είναι τόσο έντονο, και χαρακτήρισε την παράνομη μετανάστευση "ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο στην Ευρώπη". Αντίθετος είναι και ο περιφερειάρχης Δυτ. Ελλάδας, Α. Κατσιφάρας, τονίζοντας ότι η όποια συζήτηση δεν μπορεί να γίνεται ερήμην της κοινωνίας και χωρίς στοιχειώδη διαβούλευση, ενώ όλοι οι περιφερειάρχες παρέπεμψαν σε έκτακτα περιφερειακά συμβούλια για το θέμα.

Η τοπική κοινωνία της Κοζάνης δε, έχει ξεσηκωθεί και χθες έγιναν κινητοποιήσεις από κατοίκους στον χώρο του εγκαταλελειμμένου στρατοπέδου Νεάπολης.

ΣΥΝ: Όχι στην εμπέδωση ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντιλήψεων

"Οι σημερινές προτάσεις της κυβέρνησης προσπαθούν να καλύψουν ανεπιτυχώς το κενό μιας ολοκληρωμένης μεταναστευτικής πολιτικής και να διαμορφώσουν το περιεχόμενο μιας άλλης πολιτικής ατζέντας βαδίζοντας προς τις εκλογές", σχολιάζει το γραφείο Τύπου του ΣΥΝ και εκφράζει την αντίθεσή του στη δημιουργία στρατοπέδων κράτησης μεταναστών, που οδηγεί στην εμπέδωση ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντιλήψεων. Σαν διέξοδο στο υπαρκτό ζήτημα της μετανάστευσης αντιπροτείνονται μέτρα που υποδεικνύονται από το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, όπως δημιουργία ανοιχτών ξενώνων στέγασης και φιλοξενίας όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο, χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων προς τις χώρες που επιθυμεί να φτάσει η συντριπτική πλειοψηφία των εισερχόμενων μεταναστών, γρήγορη διαδικασία παραλαβής των αιτήσεων ασύλου από τις αρχές και επιτάχυνση όλων των διαδικασιών για την έκδοση των σχετικών αποφάσεων, τροποποίηση της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ ώστε όλη η Ευρώπη να γίνει ενιαίος χώρος υποδοχής και να οργανωθεί με ορθολογικό τρόπο η διαχείριση του ζητήματος με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το ΚΚΕ μιλά για μια ακόμα πλευρά της γενικότερης ανελέητης επίθεσης στα δικαιώματα ντόπιων και ξένων εργαζομένων, που δεν στοχεύει στην ανακούφιση από τα εκρηκτικά προβλήματά τους. Οι επιχειρήσεις - "σκούπα", οι μαζικές συλλήψεις και απελάσεις των μεταναστών, θα συνοδευτούν με ένταση της τρομοκρατίας και της καταστολής, με χτύπημα των δικαιωμάτων τόσο των ντόπιων όσο και των ξένων εργαζομένων, αναφέρει μεταξύ άλλων.

Από τους Οικολόγους Πράσινους, ο συνεκπρόσωπος Τύπου, Τάσος Κρομμύδας, δήλωσε: «Για να αντιμετωπίσει ένα κοινωνικό πρόβλημα, η κυβέρνηση των δύο μεγάλων κομμάτων προτείνει ουσιαστικά τη δημιουργία πολλών νέων φυλακών. Ας ελπίσουμε πως δεν θα προτείνει παρόμοια αντιμετώπιση και για τα υπόλοιπα κοινωνικά προβλήματα».

'' Τι κοινό έχει η Ελλάδα με την Γερμανία του Χιτλερ;''

Πηγή